CARITA PONDOK
Judul: “Salah Sasaran”
Si Kabayan keur diuk ngahuleng di hareup imahna, keur nunggu pamajikanana, Nyi Iteung, nu keur ka pasar. Nyaéta, aya tatanggana, si Udin, ngaliwat bari mawa kantong hideung nu katingalina beurat pisan.
Si Kabayan: “Eh, Jang Udin! Éta naon nu dibabawa, meni siga nu beurat kitu? Hasil maling atawa hasil barang bawaan?”
Si Udin: “Ah, akang mah sok aya-aya waé. Ieu téh lain barang haram, Kang. Ieu mah alat keur ‘ngajaga kahormatan’ kulawarga!”
Si Kabayan panasaran pisan. “Wah, barang naon éta? Coba urang tingali, bisi Akang bisa mantuan.”
Si Udin muka kantongna. Ari dibuka, singhoreng eusina téh ngan hiji gayung plastik jeung dua sikat jamban.
Si Kabayan: (Ngahuleng bingung) “Hah? Ieu nu disebut alat ngajaga kahormatan téh? Jang, ari sikat jamban jeung gayung naon hubunganna jeung kahormatan?”
Si Udin: “Ieu téh rencana kuring, Kang. Kamari téh kuring boga masalah jeung Mitoha. Cenah, kuring téh kurang disiplin ari miceun runtah jeung beberes imah. Janten, kuring kedah ‘berbakti’ ka jamban unggal dinten saatos subuh. Mun kuring rajin ngosok jamban, Mitoha bakal mikanyaah ka kuring, tah di dinya kakara kahormatan kuring salaku minantu bakal ‘terjaga’!”
Si Kabayan: (Ngakak ngagakgak) “Astaga, Udin! Atuh ari kitu mah, sanés ngajaga kahormatan, éta mah ngajaga ‘kasehatan jamban’ atuh! Komo ari mitoha mah, lain butuh jamban bersih, tapi butuh minantu nu bisa méré duit bulanan!”
Si Udin ukur bisa ngahuleng, terus nanya deui, “Tah, ari menurut Akang, kudu mawa naon atuh sangkan Mitoha resep?”
Si Kabayan: “Bawa ‘amplop kandel’, Udin! Éta mah leuwih ampuh tibatan sikat jamban sakabéh toko gé!”
Pesen Moral: Hirup mah ulah sok mikir nu pabeulit, kadang nu diperyogikeun téh hal nu praktis, sanajan saeutik “matrealistis”.
Tips tambahan: Carita ieu bakal leuwih lucu mun dibacakeun ku aksén Sunda nu kandel. Mun rék dijadikeun konten, cobaan rekam sora ku logat nu béda antara si Kabayan (agak kolot/bijak tapi jail) jeung si Udin (polos/belet).
